10.1. Digital is king?

“Cash is king!”, misschien zal deze uitspraak voor de volgende generatie gemeenschapsmunters hopeloos verouderd klinken. Sinds de opkomst van het internet maken we een digitale revolutie mee die doordringt tot alle aspecten van ons dagelijks leven. Ook voor gemeenschapsmunten wordt het dankzij deze evoluties steeds eenvoudiger om een eigen monetair project digitaal op te zetten en te beheren. Intussen worden verschillende softwareplatformen in een handomdraai aan apps, betaalkaarten, mobiele terminals, digitale kassasystemen, sms-technologie en QR-codes gekoppeld.

Stap voor stap stijgt het gebruiksgemak voor zowel de deelnemers als de beheerders van deze projecten.

Er zijn vier domeinen waar digitale technologie een gemeenschapsmunt van dienst kan zijn:

  • De circulatie van een gemeenschapsmunt. Het verifiëren en afhandelen van betaalverkeer is dankzij de technologie een koud kunstje geworden. Sommige platformen bieden daarenboven een marktplaats aan, die helpt bij het afstemmen van vraag en aanbod binnen de muntgemeenschap.
  • De administratie. Zowel op het vlak van project management als op het gebied van ledenbeheer kan een digitaal platform enkele taken verlichten. Zo kan de coördinator of het kernteam taken en rollen plannen, de boekhouding bijhouden, leden registreren en de gebruikersprofielen beheren. Ook de communicatie naar de deelnemers kan worden gestroomlijnd en deels geautomatiseerd.
  • Rapportage en monitoring. Deze activiteiten zijn van cruciaal belang voor het lange-termijn welslagen van het project. Haal je wel je doelstellingen? Aan welke manco’s dient er gewerkt te worden? Door de betaalgegevens digitaal te registeren komt men al een hele stap verder in het begrijpen van de dagelijkse werking van de munt. Aan de hand van enkele indicatoren kan men vervolgens de impact evalueren.
  • Kostprijs bij grote schaal. Digitale oplossingen zijn voor een wijdverspreide munt vaak goedkoper dan analoge (zoals drukwerk, biljetten en jetons, schriftelijke enquêtes enzovoort). Toch is dit niet altijd zo. Bij meer complexe modellen met veel verschillende doelgroepen, loopt het prijskaartje snel op. Dan ga je immers aan het standaardplatform sleutelen (een aparte app, een specifieke functionaliteit, enz.) en dat maatwerk kost nog steeds een flinke duit aan euro’s.

Moeten alle gemeenschapsmunten dan niet sowieso digitaal starten? Zeker bij beginnende, experimentele en kleinschalige projecten is een analoog alternatief zeker een afweging waard. Digitale munten bieden heel wat opportuniteiten maar hebben ook hun drempels:

  • Gebrek aan digitale geletterdheid. Zeker met betrekking tot sociale munten merken we dat nog niet alle geledingen van de bevolking digitaal geschoold zijn.
  • Flexibiliteit op korte termijn. Een analoge oplossing zal vaak op kleine schaal werkbaarder zijn. Zo zijn de dragers en hun regels sneller aan te passen en te implementeren.
  • Kostprijs bij kleine schaal. Binnen een experimenteel opzet zijn analoge dragers ook goedkoper te produceren en aan te passen. Indien we spreken van een gecontroleerde omgeving, stelt ook het beveiligingsrisico zich minder. Wat opnieuw een stuk scheelt op de kostprijs.

Tot slot, kunnen analoge en digitale dragers binnen één muntsysteem naast elkaar functioneren. Dan is wel de tussenkomst van een derde persoon noodzakelijk. Een organisatie dient de omzetting en afstemming tussen de digitale en analoge versies te beheren.

results matching ""

    No results matching ""